130. rocznicy urodzin Witkacego oraz Rok Polskiego Teatru

130. rocznicy urodzin Witkacego oraz Rok Polskiego Teatru

19 luty, czwartek

godz. 18.30, Instytut Polski, wstęp wolny

  • Otwarcie wystawy fotografii St. I. Witkiewicza – Witkacego. (Wystawa czynna do 15 kwietnia 2015 r.)
  • Wykład prof. Prawdy Spasowej o twórczości Witkacego.
  • Projekcja filmu dokumentalnego „Witkacy ID” – reż. D. Pawelec.

Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885-1939) – jeden z najoryginalniejszych polskich twórców i artystów polskiej awangardy. Dramatopisarz, malarz, fotograf, teoretyk sztuki i filozof.  Autor ok. 40 dramatów groteskowo-fantastycznych (m.in. „Wariat i zakonnica”; „Szalona lokomotywa”, „Szewcy”, „Tumor Mózgowicz”), zapowiadających współczesny teatr awangardowy, trzech powieści, kreślących m.in. szydercze wizje rozkładu cywilizacji, ok. dwustu artykułów teoretycznych, studiów estetycznych i filozoficznych, kilku tysięcy obrazów.

St. I. Witkiewicz jest autorem rozbudowanego systemu  poglądów estetycznych – tzw. Teorii Czystej Formy, która  zdeterminowała jego późniejszą twórczość malarską oraz teatralną (Teoria zawarta w jego głównym dziele estetycznym „Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia”, 1919).

Jeden z najczęściej tłumaczonych autorów polskich – jego teksty doczekały się przekładów na ponad 30 języków we wszystkich krajach Europy, w Stanach Zjednoczonych, Ameryce Południowej i Japonii. Na bułgarski przetłumaczono 10 jego dramatów, które ukazały się w tomie  „St. I. Witkiewicz. Dramaty”  (1993 r.), jak również „Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia”( 2011 r.).  W 2001 r. w Bułgarii we współpracy z Instytutem Polskim ukazał się numer pisma TEATR, w całości poświęcony Witkacemu. W 1991 r. jego dramat „Wariat i zakonnica” został pokazany w Sliwen, a w 1993 r. w Teatrze Dramatycznym w  Haskowie.

Wystawa prezentuje najlepsze zachowane fotografie stworzone przez Witkacego na przestrzeni pierwszych 30 lat życia oraz fotografie z okresu międzywojennego, kiedy artysta tworzył swoje zasadnicze dzieła malarskie, dramaturgiczne, literackie i filozoficzne. Pod względem formalnych rozwiązań są one nowatorskie, wyprzedzające czasy, w których powstały. Autoportrety i portrety osób bliskich i przyjaciół, zrobione techniką fotograficzną, stosowaną przez Witkacego – kadr nazywany close-up, do dziś wykorzystywany jest w filmie. Fotografie z okresu międzywojennego dokumentują stwarzane przez artystę sytuacje parateatralne, performance, „sceny imaginowane“,  bliskie jego teatrowi.

Leave a comment

O Polsce